Саваплы булу җиңелме?

Әллә җәй җиткәнгә, әллә бәйрәм көн булганга, мунчада кеше күп түгел иде. Күп булса унлап карчык-корчык бик тырышып, сихәт өмет итеп юыну белән мәшгуль. Яшь-җилкенчәк бик күренми. Пешеренә-төшеренә, кунакка йөрешә, кунак сыйлый торган көн бит. Кемдер кояшлы көннең кадерен белеп, саф һава сулап йөридер. Кыш буе һәр якшәмбене без йөри торган Эльфа»да күз күргән, «стажлы» мунча яратучылар шактый була иде. Шуларның берсе, яшьрәге: 

– Озак күренмәдегез? Авырмыйсыздыр бит, – дип сүз кушты. 

– Рамазан ае иде бит, – дидем, сүзне озайтасы килмичә. 

– Уразада идегезмени? Шөкер, мин дә тырыштым быел. Мунчаны да калдырасы килми. Шәүвәл аенда калдырганнарын тутырырга ниятләп торам. 

– Кемнең аркасын уасы бар? Кайсыгыздан башлыйм? 

Мондый җирдә чиратлап бер-береңнең аркасын ышку (бездә аны нәкъ менә шулай – ышку, диләр), гадәти хәл. Чит кешене сабын, мунчала белән һәйбәтләп юуу шактый көч һәм осталык сорый торган хезмәт ул Тәкъдим сәер тоелдымы, юынудан туктап, гаҗәпләнеп торучылар булды. Шунысы да бар, көр тавышлы бу апа барыбызга караганда да өлкәнрәк күренә иде. Сиксәннән дә ким түгел яше, дип уйлап куйдым да парда изрәп чабынырга кереп киттем. Мин чыкканда апабыз арка шәрифләре саллы күренгән юан хатынны үҗәтләнеп, массаж ясаган хәрәкәтләр белән уа иде. Аның тагын кемнәрнеңдер аркасын уганын күреп, тәмам аптырадым. Үзе кайчан юына икән ул? Хәер, душта тәфсилләп юынганы күземә чалынды. Каен себеркесе белән җилләнеп берничә кат чабынгач, җитәр, булгандыр, дип чыгып китәргә торганда Апакай минем яныма ук килеп басты. 

– Сине генә калдырып булмас, кая мунчалаң? 

– Юк, кирәкми! Рәхмәт, мин юындым инде. 

– Рәхмәте соңыннан, мунчадан чыккач. Рәхмәтне монда әйтәсе түгел. Аны гына беләсеңдер. Кая, китер мунчалаңны дим мин сиңа. 

Карышып торуны файдасызга санап юыну әсбапларына ымладым. Әл-лә-лә! Көч тә бар икән үзендә! Арка ышку буенча чемпион булыр иде бу апа, әгәр шундый ярыш үткәрелсә. Иң шәп массажистың да бу кадәр булдыра алмас. 

Тагын чабынып, әлсерәп, хәл алырга киенү-чишенү бүлмәсенә чыктым. Бәйрәм уңаеннан өстәлдә самовар кайнап утыра, пакетлы чәй, шикәр, конфет, стаканнар куйганнар. «Сыйлыйлар бүген безне, рәхим ит!» – дип бер рәхимлесе чәй ясап, яныма ук китереп куйды. Ә уемда – Апакай. Бөтенебезнең аркасын ышкырлык көч каян килә аңа? Үзен караучы-тәрбияләүче булдымы? 

Ә ул инде коенып ята. «Әнә теге апаң ышкыды. Ике кат!» – диде балкып. 

– Ничә яшь соң сезгә? – дип сорыйсы иттем киенергә чыккач. – Ардыгыз... 

– Яшем зур инде. Килүен дә ерактан – Болгар мәчете яныннан ук йөрим. Ару нәрсә ул? Савабы күп... Берәүнең аркасын юу бер үлек юган савапка тиң! 

Җавап сәер, әмма гыйбрәтле иде. Чыккач, Ходайның рәхмәте яусын, дип Хәлиулла кызы Солтания апага рәхмәт әйтәсе генә калды. Аңа 79 яшь икән. 

Савап – зур сүз шул. Оныкларыма да аңлатасым килә. Автобуста буш урын булса да утыру ягын карамый алар. Карт кеше, балалы хатын керсә, торып урын бирәсе була, янәсе. Ә син утыр, кирәк икән, сикереп тор! Кеше рәхмәт әйтсә, мең бәладан коткара бер рәхмәт, дим. Колакларына киртлиләрме, юкмы, белгән юк. Саваплы эш эшләргә соң түгел. Садака бирерлек акчаң булмаса, ачык йөз күрсәтеп елмай, бәлки, савап язылыр, дия иде әбекәй. Аксубайлы Солтания апа кебек игелекле апалар аз түгелдер дә – гаҗәпләндерде, сокландырды ул мине. 

 

Реклама
Ошый
Поделиться:
Комментарийлар (0)
Cимвол калды:
Хәзер укыйлар
Соңгы комментарийлар
  • 12 ноябрь 2019 - 11:08
    Без имени
    Ай бигрэк кызганыч😤 безнен эткэй эйтэ торган иде....Донья малына кызыкмагыз кызым...донья малы-дунгыз каны....нэкь шулай икэн ич
    «Безгә кайната-кайнанамның рәнҗеше төште...» 
  • 12 ноябрь 2019 - 11:08
    Без имени
    Ярый эле, азагында уз гаебен таныган. Читтэн генэ кузэтеп торган бу хатын.
    «Безгә кайната-кайнанамның рәнҗеше төште...» 
  • 12 ноябрь 2019 - 11:08
    Без имени
    Ата ана исэн чакта хэл итсеннэр иде дэ бит. Бер булган хэл турында язмыйм эле. Гаилэдэ ике бала усэ. Уллары шэhэрдэн атна саен гомер буена ата анасы янына кайтып доньяларын котэ, булыша.Кызлары ике айга бер генэ кайта. Йортны улына дарственный ясыйлар. Лэкин кызга эйтеп тормыйлар. Кызлары вакыт уткэч, бу хэбэрне белгэч, озак кына энесе белэн сойлэшми.Нэпсе дилэрме? Ире, ике улы, йорт салдылар, квартира очэу.... Ата анасы дарственный язганда, эйтсэлэр улым гаилэсе белэн янымда атна саен, анарга кызым язабыз инде Йортны диеп, ачыланышу булмас иде. Олылар, андый темага да телегезне жэллэмичэ, сойлэшергэ кирэк.....
    «Безгә кайната-кайнанамның рәнҗеше төште...» 
  • 12 ноябрь 2019 - 11:08
    Без имени
    Сабыр тобе сары алтынмы? Астагы комментарияны укып, тагын кемнэрдер яшэр микэн тузеп, балага "бэхетле тормыш, аталы ясап"....
    Эчкән ир аракы эчмәс, хатынының күз яшен эчәр
  • 12 ноябрь 2019 - 11:08
    Без имени
    Безнен Серия апа Иде бит ул,класс житэкчебез,урыны жэннэттэ булсын
    «Уйлар кайта ла ул... Әни кайтмый...» 
Реклама
Кешелек хакында фәлсәфи уйланулар, робот София һәм ипи
Балачак – уйнар чак...